Στη Γέφυρα (Τόπσι, όπως ονομαζόταν) έγιναν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Έλληνα αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και των αντιπροσώπων του διοικητή των οθωμανικών δυνάμεων Χασάν Ταχσίν πασά για την αναίμακτη παράδοση της Θεσσαλονίκης στον ελληνικό στρατό το 1912. Στο Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων, λίγο έξω από τη Γέφυρα, φυλάσσονται πολύτιμα κειμήλια και ντοκουμέντα από εκείνη την ιστορική εποχή (ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή, 9:00 – 14:00).

Διατηρητέο ιστορικό μνημείο του 19^ου αιώνα στον παλιό οικισμό Τσαλίκοβο, που αποτέλεσε ένα από τα βασικά κέντρα διακίνησης πολεμικού υλικού στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.

Συγκεκριμένα, χτίστηκε γύρω στα 1854 -1856 . Η παράδοση αναφέρει ότι ο Άη Δήμητρης του Τσαλίκοβου ήταν ο σύντροφος του γεωργού και ο προστάτης της αγροτικής παραγωγής. Είναι μια από τις εκκλησιές του κάμπου του Αξιού που οι κάτοικοι χτίζανε σε σημεία που δεν «πατούν το νερό», τα λεγόμενα  «υψώματα»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικονογράφηση του ναού, από ντόπιους ζωγράφους.

Ο Ραδιοφάρος,  στο κατώτατο ανατολικό άκρο της εκβολής του ποταμού, σηματοδοτεί το πέρασμα από τον όρμο της Θεσσαλονίκης στα ανοιχτά του Θερμαϊκού Κόλπου. Εδώ βρίσκεται και το πιο στενό σημείο του Θερμαϊκού κόλπου, μεταξύ των ακρωτηρίων Βαρδάρης και Μεγάλο Έμβολο, στο Αγγελοχώρι, που απέχουν μόλις 5,5 χλμ. Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1960 από τον Οργανισμό της Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένα Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο ενός μεγάλου σχεδίου αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεών του. Ο Ραδιοφάρος στο Δέλτα του Αξιού, με φωτοβολία επτά ναυτικών μιλίων, αντικατέστησε το 1960 τα μικρότερα πλωτά «φαναράκια» που οδηγούσαν μέχρι τότε τους ναυτικούς σε ασφαλές επίνειο. Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς φάρους για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στη Βόρεια Ελλάδα.

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 οι φαροφύλακες ζούσαν στον φάρο του Αξιού με τις οικογένειές τους, αφού η τεχνολογία της εποχής δεν τους επέτρεπε να απουσιάζουν. Ωστόσο, καθώς πλέον η λειτουργία του Φάρου έχει αυτοματοποιηθεί, δεν είναι απαραίτητη η τακτική παρουσία φαροφύλακα με αποτέλεσμα να μην συντηρείται ο δρόμος –στην ουσία μία στενή λωρίδα γης μέσα στη θάλασσα- και η πρόσβαση πλέον είναι δυνατή μόνο με σκάφος.

Ένα σημαντικό διατηρητέο ιστορικό μνημείο στην περιοχή είναι το βυζαντινό νεκροταφείο που βρίσκεται στον περίβολο του παρεκκλησίου Πέτρου και Παύλου στην Χαλκηδόνα, που επίσης έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο. Τεράστιοι πέτρινοι σταυροί έως και 2 μ., επιγραφές και σύμβολα σκαλισμένα σε πέτρες βρίσκονται εκεί από τον 10ο αιώνα μ.Χ. και αποδίδονται στους αιρετικούς χριστιανούς Βογόμιλους.

Η Λαογραφική Έκθεση Καλοχωρίου βρίσκεται στην πλατεία του χωριού, στο κτίριο του παλιού δημοτικού σχολείου, όπου σήμερα στεγάζεται η βιβλιοθήκη. Περιλαμβάνει εκθέματα από την καθημερινή ζωή στο χωριό κατά τις αρχές του 19^ου αιώνα, οπότε στην ουσία δημιουργήθηκε ο οικισμός από τους πληθυσμούς που εγκαταστάθηκαν εδώ με την ανταλλαγή των πληθυσμών, μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Στην έκθεση αυτή θα δει κανείς αγροτικά εργαλεία, προικιά και έπιπλα της εποχής, αντικείμενα της καθημερινότητας του νοικοκυριού, καθώς και ιδιαίτερα αντικείμενα όπως ο αργαλείος (ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή, 10:000-14:00 & 17:00-20:00, τηλ. 2310 755 483).